Brussel kritisch over hoogte leges voor studenten

Deze punten komen naar voren in een rapport van de Commissie over de toepassing van een Europese richtlijn omtrent toegang en verblijf van onder meer studenten van buiten de EU. De leges lopen sterk uiteen, waarbij Nederland met 433 euro erg duur is ten opzichte van de 23 euro die Malta rekent. Het rapport laat in het midden wanneer en voor wie deze tarieven golden. In Nederland betalen studenten inmiddels 600 euro voor een verblijfsvergunning. De Europese Commissie benadrukt dat leges zijn toegestaan, maar slechts om de kosten te dekken die het afhandelen van aanvragen met zich meebrengen en niet als  ‘blanco cheque’. Hoge leges als die in Nederland roepen daarom  vragen op, aldus de Commissie.

De richtlijn verplicht lidstaten onder meer om duidelijk te maken over hoeveel geld studenten aantoonbaar moeten kunnen beschikken voor levensonderhoud, studie- en terugreiskosten.  Bij veel landen, waaronder Nederland, vindt de Europese Commissie het twijfelachtig of ze dat goed naar buiten brengen. Het minimaal benodigde bedrag varieert enorm, blijkt uit het rapport. Opnieuw wordt Nederland als duur voorbeeld genoemd met 795 euro per maand (omgerekend zo’n 10.000 euro per jaar) als voorwaarde voor een inreisvisum,  tegenover 120 euro per maand in Bulgarije in 2009.

Het rapport bevestigt dat Nederland erg streng is door buitenlandse studenten niet meer dan 10 uur per week te laten werken, het minimum volgens de Europese richtlijn. In andere landen mag een bijbaantje 30 uur per week kosten. Tsjechië, Estland, Polen, Portugal en Slowakije hanteren helemaal geen maximum. Zij stellen meer algemene beperkingen, bijvoorbeeld dat het werk niet ten koste mag gaan van het verblijfsdoel: de studie. Overigens is de voorwaarde van voldoende studievoortgang die Nederland wil gaan verbinden aan behoud van een verblijfsvergunning niet uniek. Twaalf lidstaten stellen die regel al expliciet, bij enkele andere komt de praktijk daarop neer.

Van alle EU-lidstaten zijn er 24 gebonden aan de richtlijn die Europa een aantrekkelijke studiebestemming moet maken. Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk hoeven zich er niet aan te houden.