Gerepatrieerde studenten terug naar Midden-Oosten

Rachèl Croonen, studente Islam en Arabisch aan de Radbouduniversiteit, vloog met drie studiegenoten op 12 februari weer naar Rabat. Ze wilde absoluut niet in Nederland blijven. Een dag na hun aankomst zaten ze al weer in de collegebanken. "We hebben twee weken gemist", vertelt ze. "maar tot nu toe valt de achterstand wel mee. Het programma is nagenoeg hetzelfde als in Caïro, behalve dat we nu het Marokkaanse dialect volgen in plaats van het Egyptische." Wel merkt ze veel verschil tussen de steden. "Rabat doet veel Europeser aan en is een stuk rustiger. Ik hield juist zo van de levendigheid en bedrijvigheid in Caïro wat tot diep in de nacht doorging."

Arwen van der Burg, tweedejaars Arabische taal en cultuur aan de UvA, vertrekt morgen naar Damascus. "De vakgroep Arabisch heeft zich er heel hard voor gemaakt om daar een vervangend studieprogramma voor ons te regelen. Het wordt voor een flink deel door de UvA bekostigd", vertelt ze.In Egypte heeft ze zich geen moment onveilig gevoeld en ze is blij dat ze toch een semester in een Arabisch land kan studeren. "Er is een bestaand schaduwprogramma, maar niemand heeft gezegd: ga dat maar doen." De kosten voor weer een vliegticket neemt ze voor lief. Negen studenten van de UvA en vier studenten uit Leiden, zullen dit semester doorbrengen in Damascus in plaats van Caïro.

Een aantal studenten heeft ervoor gekozen om dit semester in Nederland te blijven. Jaco Stoop, student aan de Rijksuniversiteit Groningen, is een van hen. Hij volgt nu, samen met een studiegenoot, vakken uit het derde jaar. "Damascus was voor ons geen optie omdat dat programma vrij experimenteel is", legt hij uit. "Wij willen heel graag naar Caïro, vooral ook om het Egyptisch te leren. Daarom hebben we ook niet gekozen voor een vervangend programma in Rabat, zoals studenten uit Nijmegen en Utrecht wel gedaan hebben. Volgend jaar gaan we het nog een keer proberen in Caïro."