Surinaamse studenten pleiten bij Kamerleden voor meer werk

Beide Kamerleden stelden vorige week al vragen aan de minister van onderwijs over beperking tot maximaal 10 uur werken per week voor studenten van buiten de EER. Ze vroegen of hij mogelijkheden ziet om die norm te verhogen, zodat deze groep iets meer financiële armslag krijgt. In een Europese richtlijn is immers alleen sprake van een minimum. Ook deden Ferrier en Jadnanansing de suggestie om in plaats van een maximaal aantal uren een normbedrag op te leggen voor bijverdiensten.

Via de Vereniging Surinaamse Studenten in Amsterdam (VSSA) nodigde Jadnanansing studenten uit om over hun ervaringen te komen vertellen. Zij staan daarin niet alleen, zei het Kamerlid: Libanese studenten mailden haar onlangs dat zij vergelijkbare problemen ondervinden. “Dat maakt de casus sterker.”

De studenten vertelden dat  veel werkgevers het te veel moeite vinden om een tewerkstellingsvergunning voor hen aan te vragen, zeker omdat ze maar 10 uur per week mogen werken. “Studenten worden zo bijna gedwongen illegaal te gaan werken”, merkte een van hen op. Of baantjes als het tellen van verkeer of bij een callcenter blijven over. De studenten bouwen daarmee geen nuttig netwerk op, en krijgen zo geen relevante werkervaring die ze op hun cv kunnen zetten.

Dat laatste argument leek Jadnanansing goed bruikbaar bij het pleiten voor een versoepeling van de regelgeving over bijbaantjes van niet-EER-studenten. “Ik ben hier al lang mee bezig, het is ontzettend moeilijk”, temperde Ferrier de verwachtingen van de aanwezigen. “Maar dat is geen reden om er niets aan te doen.”

Lees in het laatste nummer van Transfer  (p.12-15) meer over de moeite die buitenlandse studenten hebben om geld bij te verdienen.