Bij de buren is het gras niet altijd groener

Het begin was veelbelovend. Gedurende de eerste week maakte ik kennis met 24-uurs studieruimtes, CEDARS (een uitgebreide studentenservice die alles regelt van huisvesting tot psychologische ondersteuning en je eerste baan), en 776 e-mails in mijn inbox. Dat zijn veel e-mails, maar er wordt dan ook veel aangeboden. In de afgelopen twee maanden heb ik e-mails ontvangen over reizen naar Antarctica en de klimaattop in Kopenhagen, allemaal betaald door de universiteit. Dat is meteen ook een van de grootste verschillen die ik hier ben tegengekomen, de universiteit biedt meer mogelijkheden en is veel prominenter aanwezig dan in Nederland. Het geheel is meer dan de som van de faculteiten.

Veel van die activiteiten worden georganiseerd door studenten, er zijn clubs voor drama, boogschieten, beleggen en alles wat het hart verder kan bekoren. Studenten zijn hier überhaupt actiever en niet zonder reden. De competitie is een stuk hoger en er is een constante druk om te presteren. Vakken worden meestal relatief beoordeeld, dus als iedereen 90 procent haalt is 85 procent opeens niet goed meer. Zelfs iets essentieels als een studentenkamer is relatief, alleen hoge participatie in sociale activiteiten garandeert een kamer voor het volgende studiejaar.

Het heeft allemaal een zekere doelmatigheid. Helpen op de open dag? Help je faculteit en ontvang een certificaat, help je studentenflat en verhoog je kansen op een kamer. Studeren doe je dan ook niet omdat het vak leuk is maar omdat je er een goede baan mee kan krijgen. Laatst vertelde ik een medestudent dat in Utrecht een weg wordt veranderd in een kanaal, en onbegrip viel mij ten deel. Een kanaal heeft toch helemaal geen nut?

Studeren draait uiteindelijk allemaal om de leraar. Een goede leraar doet simpel lijken wat moeilijk is en maakt interessant wat saai was. Zulke leraren zijn zeldzaam en in Hong Kong is dat niet anders. Wat wel verschilt, is de positie die de leraar binnen het vak bekleedt. In Nederland vult de leraar het boek aan terwijl hier het boek er is om de leraar aan te vullen. Dat zorgt voor grote verschillen tussen de verschillende vakken. Sommige leraren zijn zo verstrooid dat de helft herhaling is van de vorige keer en het vak nergens heen gaat. In andere gevallen gaat het onderwijs dermate traag dat de tentamens nauwelijks iets aan stof bevatten. Het enige vak met een goede leraar dat wel ergens over gaat heeft slechts achttien studenten.

Al met al is het studeren hier vooral anders, of het beter is weet ik niet. Mijn ideaalbeeld is in ieder geval doorgeprikt, Nederland is zo slecht nog niet.

Marijn Otte
Uitwisselingstudent aan Hong Kong University
3e jaars Economie Universiteit Utrecht