Crickey, cricket!

Ik loop in de klamme hitte over Boundary Street. Onderweg naar mijn favoriete cafeetje zie ik  iemand in de verte die naar me zwaait. Joseph!! Mijn vriend uit Kenia. Hij komt net terug van zijn stage in de Filipijnen. “I came back a more powerful man,” zegt hij en overhandigt mij glunderend een kaartje. “Ehm… cricket Joseph?” zeg ik verbaasd. De Queensland Bulls tegen Victoria Bushrangers. Ik vind dat nogal ruige namen voor een sport waar een toch overwegend duf imago omheen hangt. Cricket…

Koffie. “Hey g’day” roept Charleton als ik het café binnen kom lopen “what are you up to this weekend?”. “Cricket…”. “Ah.. bring a book!” luidde het advies.

Greg hangt direct aan de telefoon als hij lucht krijgt van de gratis kaartjes. Ik lees hem precies voor wat er op mijn kaartje staat. Blijkbaar is de wedstrijd die we gaan zien één van de interessantste onder de cricketwedstrijden. De ‘one day cup’ is korter en dynamischer dan de normale wedstrijden die 5 dagen duren. De ‘one day cup’ duurt ‘slechts’ acht (!!) uur.

Zaterdagmiddag om kwart voor twee loop ik met Greg en Chris richting het stadium.  Voor ons loopt een groep ouderen met zonnehoeden op, kussentjes onder de arm en kleinkinderen in rode Bulls’ shirts aan de hand.  Ik voel mij ineens heel erg onvoorbereid. Ik heb ook geen boek bij me.

Voor ik er erg in heb is het begonnen. Geen geklap of gejoel. Greg, de enige volbloed Australiër in ons gezelschap, begint uit te leggen. De batsman probeert met zijn bat de wickets te raken. In essentie lijkt het heel veel op slagbal. Het is alleen veel, heel veel trager. De spelers lijken er ontspannen bij te staan. Ook het publiek is ontspannen. Mensen drinken bier en praten bij. Ik zit achterovergezakt in mijn kuipstoeltje met bosbessenmuffin en café latte. Dit is heel ontspannend. Een paar mensen kijken verbaasd om als Greg de rust verstoort en zich begint te gedragen als een voetbalsupporter om de boel wat op te peppen. “Come on, COME ON SON! AIM FOR THE HEAD! THAT’S IT!!!”.

Ik tel in gedachten. Dit is de vierde hele sportwedstrijd die ik in mijn leven zie. De laatste keer was vorig semester toen we met een groep internationale studenten naar een Australian Rules Football (AFL) wedstrijd gingen. Studenten krijgen korting op kaartjes voor AFL wedstrijden (met korting rond € 25) en cricket wedstrijden zijn goedkoop (€5 - €10). Een goede gelegenheid om Australische cultuur op te snuiven en bij te komen van het schrijven van essays.

Greg vat cricket gevat samen: “This game can’t get boring. It’s already boring. It can only become exciting.” In het vijfde uur, tegen het einde van de eerste over, zit ik op het puntje van mijn stoel met handen dichtgeknepen. Ik bemerk toch enige teleurstelling bij mezelf als de Bulls verliezen.

Dyonne Pennings
master international studies, Brisbane Australië 
is betrokken bij NEWS