De Oxford bubble
- 17-07-2008
- geef reactie
Na een lange omzwerving via vele interessante studierichtingen heb ik dan na eindelijk mijn roeping gevonden: de rechtstheorie. Abstract, theoretisch en kurkdroog, maar ik vind het nou eenmaal geweldig. Hoe geweldig ook, de carrièremogelijkheden zijn beperkt tot het academische. Ach, dat heeft dan weer het voordeel van een helder toekomstplan: promoveren. De master Rechtstheorie in Brussel bood de mogelijkheid om veel professoren in dit vakgebied leren kennen en dat is handig als je op zoek bent naar een promotieplaats. En zowaar kreeg ik van een professor uit Oxford het verzoek om bij hem te komen promoveren.
Ik moet zeggen dat ik uit mijzelf nooit aan Oxford zou hebben gedacht. Niet alleen heeft het Verenigd Koninkrijk een totaal ander rechtssysteem dan het Europese continent, ook zou ik het idee direct hebben afgedaan als te hoog gegrepen. Gelukkig had ik het mis. Ik wist niet goed wat ik van Oxford moest verwachten. Een hoog niveau, een eeuwenoude instelling, tradities, maar verder? Britten weten de zaken vaak mooi te verwoorden. Oxford zou ik daarom na twee jaar willen kwalificeren als een mixed blessing.
Eilandje
Het niveau is inderdaad erg hoog en mijn promotor is geniaal, maar professioneel gezien is een erg solitair bestaan. Dat komt niet zozeer door gebrek aan begeleiding, het ligt meer aan het feit dat je als promovenda in Oxford een student bent, niet een onderdeel van de staff. Je hebt geen kantoor, geen collega’s om je heen, werkt niet in een onderzoeksgroep en lesgeven is beperkt mogelijk maar in mijn vakgebied lastig. Mijn tweelingzus promoveert in de rechtseconomie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en zij maakt wel onderdeel uit van de academische staf. Qua structuur, werkwijze en gevoel een verschil van dag en nacht. Op basis van onze beider ervaringen zouden wij het Nederlandse systeem overigens van harte aanbevelen. Tot slot is Oxford sociaal en zelfs academisch gezien soms een eilandje: geïsoleerd en op zichzelf gericht. Een verschijnsel dat hier bekend staat als de Oxford bubble.
Ambitieus
Dus niet alles goud wat er blinkt. Maar Oxford is weer geweldig in haar tradities: de roeiwedstrijden, de architectuur en de indrukwekkende bibliotheken. Het meest bijzondere aan Oxford is zonder twijfel de community, de mensen die deze universiteit aantrekt. Ambitieus, ondernemend, vaak sociaal voelend en maatschappelijk geïnteresseerd. Nog nooit is mijn sociale leven zo vol geweest van inhoudelijk interessante gesprekken met ongelooflijk interessante mensen van over de hele wereld. Altijd prikkelend, altijd inspirerend, altijd uitdagend. Oxford is misschien een zeepbel, maar dan wel een hele mooie.
Margreet Luth
- 17-07-2008
- geef reactie
