London calling!
- 14-12-2009
- geef reactie
Op mijn achttiende wist ik het: ik wilde studeren in het buitenland en ik had mijn zinnen gezet op Cambridge. Twee interviews en een examen verder lag 'ie er dan, een schriftelijk aanbod om aan Cambridge University te komen studeren. Dit is allemaal iets meer dan 5 jaar geleden. Inmiddels werk ik in Londen. Waarom ik niet terug ben gegaan naar Nederland? Lees het hier.
Toen na vier jaar Cambridge het einde in zicht kwam, voelde het voor mij alsof ik pas net op gang kwam. Ik vond het studeren een uitdaging en ontwikkelde in het laatste jaar een serieuze academische interesse in de sociale wetenschappen. De Engelse academische wereld trok me enorm aan met haar nadruk op “independent thought” en het idee dat je van alles mag beweren zolang je het maar kan beargumenteren. Vanuit Cambridge was het naast het afstuderen moeilijk om me tegelijkertijd te oriënteren op de banenmarkt en ik was intussen na vier jaar flink geaard in de Engelse samenleving. Een Master’s opleiding in Engeland leek dus min of meer een vanzelfsprekende optie en na diverse “applications” was de knoop snel doorgehakt. Next stop: De London School of Economics voor een Master’s in Economische Sociologie. 
Studeren aan de London School of Economics (LSE) is zowel een geweldige als minder leuke ervaring geweest. Waar in Cambridge het enthousiasme van professoren aanstekelijk was, kwam ik aan de LSE weinig geïnteresseerde professoren tegen, regelmatig afgelaste colleges, leraren wiens Engels echt abominabel is en een bibliotheek waar men een navigatie systeem voor nodig heeft. Maar de omgeving was altijd bruisend, met vele internationale studenten, feestjes en natuurlijk Londen, een wereldstad die vrijwel alles te bieden heeft. Helaas houd het studeren (en het lenen) een keertje op, dus nu is het uitgestelde moment aangekomen: het veroveren van de internationale banenmarkt.
Na het afronden van mijn scriptie in augustus bevond ik mij in een min of meer luxe positie: blijf ik in Londen, ga ik terug naar Nederland of misschien elders..? Na enkele sollicitaties in zowel Nederland als Engeland, is de beslissing min of meer voor me gemaakt. Tot mijn verbazing werd ik in Nederland overal afgewezen terwijl ik in Engeland per direct aan de slag kon, hoewel de banen daar ook niet bepaald voor het oprapen liggen. Ik ben gaan werken bij een onderzoeksinstituut van de LSE, wat helaas inmiddels ook door de recessie getroffen is. Ik moet dus maar afwachten of over een maand mijn contract verlengd word, maar voorlopig probeer ik er niet wakker van te liggen: London’s calling and there’s never a dull moment!
Rosalyn Velds (24 Jaar), London School of Economics and Political Science, Engeland
Wordt vervolgd…in haar volgende column zal Rosalyn dieper ingaan op de vraag waarom ze (nog niet) naar Nederland terug is gekeerd. NEWS merkt dat Nederlandse studenten steeds vaker in het buitenland blijven plakken na een studie. Ze zullen aandacht besteden aan dit onderwerp op de NEWSdag voor Nederlandse studenten die in het buitenland studeren of hebben gestudeerd, op 22 december.
- 14-12-2009
- geef reactie
