Oost, West, Nederland best?

Na vijf jaar studeren in Engeland, internationale stage ervaringen en alle kwalificaties op zak, leek het mij geweldig om mijn carrière bij het Rijk te beginnen. Enthousiast stuurde ik mijn sollicitaties naar Den Haag, onder meer naar het Rijkstrainee programma. Maar ik werd overal afgewezen.

Natuurlijk is dit teleurstellend en dat is logisch: ik kom de beste universiteiten ter wereld binnen maar een baan in Nederland, ho maar. Dit was vooral frustrerend om de redenen voor afwijzing die ik te horen kreeg: “ongeschikte opleiding” of “onzekere afstudeerdatum”. Eén telefoontje naar de Londen School of Economics en men krijgt bevestigt dat in het Engelse onderwijs systeem voor iedere student de afstudeerdatum vast staat. Alle overige argumenten met betrekking tot de Europese Unie, het onderwijsverkeer en haar transparantie terzijde, kreeg ik vooral het idee dat niemand onder de indruk leek te zijn van mijn buitenlandse opleiding, internationale werkervaring en talenkennis.

In Engeland en in andere landen waar ik gewerkt heb, krijgt mijn CV een evaluatie die zo’n 180 graden anders is. Men kijkt naar het volledige plaatje: universiteit, werkervaring, interesse en extracurriculare activititeiten. Met andere woorden, je skills. Wat je hebt gestudeerd is belangrijk, maar belangrijker zijn je vaardigheden en hoe je deze kan toepassen in de gekozen carrièresector. Doordat mijn CV in het buitenland op deze manier geëvalueerd word, is het voor mij makkelijker in het buitenland te blijven dan terug naar Nederland te gaan, waar men moeilijk mijn studies antropologie en sociologie in een functie kan plaatsen.

Bovendien is voor iedere startende Young Professional het netwerk waartoe je behoort belangrijk. Het “vangnet” waar je jezelf in ontwikkeld hebt tijdens de studiejaren, vormen het beginpunt voor menig starter. Zo’n netwerk varieert van studievrienden tot professoren en de verenigingen waar je lid van was. Voor een student die een hele studie in het buitenland deed ontbreekt zo’n netwerk in Nederland, en dat maakt het veel moeilijker een voet aan de grond te krijgen in ons kleine landje dan je in theorie zou denken.

Als overheid kan men de onderwijsbrug naar het buitenland wel slaan en de regelgeving hierop aanpassen, maar dit betekent niet dat in de praktijk de terugweg even makkelijk te bewandelen is. In mijn ervaring is het terugkomen helemaal niet makkelijk, denk bijvoorbeeld aan simpele vragen als “waar kan ik bepaalde banen vinden?”, “welke uitzendbureaus zijn geschikt voor mijn interesses?”, etc. Dit soort praktische informatie kan met een website de wereld in geholpen worden. Er is naar mijn mening veel informatie voor degenen die naar het buitenland willen, maar niet voor hen die overwegen terug te komen. Dit is jammer en kan de terugkomst naar Nederland onnodig ontmoedigen. 

Natuurlijk gaan mijn ervaringen met betrekking tot solliciteren in Nederland niet voor iedereen op, en er zullen zeker sectoren zijn waar het makkelijker instromen is. Het kan alleen in mijn ogen echt geen kwaad om meer informatie te verschaffen voor Nederlanders die volledige opleidingen in het buitenland voltooien en weer terug willen komen.

Rosalyn Velds (24 Jaar), London School of Economics and Political Science, Engeland

Rosalyn schreef eerder deze column over haar ervaringen. NEWS merkt dat Nederlandse studenten steeds vaker in het buitenland blijven plakken na een studie. Op de NEWSdag voor Nederlandse studenten die in het buitenland studeren of hebben gestudeerd, op 22 december, werd aandacht besteedt aan dit onderwerp.