Parijs en grève

Eind januari vertrok ik naar Parijs in het kader van het uitwisselingsprogramma Erasmus. Het plan was om mijn studie Nederlandse Taal en Cultuur voort te zetten: ik wilde mijn eigen taal en cultuur vanuit het Franse perspectief bekijken. Nadat ik een negendaagse introductiecursus voor de studenten uit het buitenland had gevolgd kon ik tot mijn vreugde nog even uitrusten voordat het semester officieel zou beginnen.

Negen februari zou het semester van start gaan. Ik had vakken Nederlands gekozen aan de Sorbonne Paris IV en twee vakken Geschiedenis aan de Sorbonne Paris I. Alleen de eerste bijeenkomst was al anders dan ik verwacht had. In plaats van dat er een college plaats vond over de cursus die ik gekozen had, kreeg ik uitgebreid te horen dat men aan het staken was – en grève. Wanneer de lessen weer hervat zouden worden kon niemand mij vertellen. Dat kon iedere dag gebeuren, waardoor ik genoodzaakt was iedere lesdag te gaan kijken of dit inderdaad al het geval was.

Bij de cursus de Franse Revolutie van Geschiedenis waren de docenten en een groot deel van de studenten er wel. Ieder college werd gevuld met uitleg en debatten over de staking. Steeds had ik hoop dat we college zouden krijgen over de Franse revolutie. In één heel college ben ik in de veronderstelling geweest dat we eindelijk officieel met de lessen waren begonnen. Totdat ik het onderwerp van het college, de ontwikkeling van het onderwijssysteem van de middeleeuwen tot nu, niet meer kon rijmen met de Franse revolutie. Het bleek weer gewoon grève actif te zijn en achtergrondinformatie te verstrekken bij de staking. Uiteindelijk kreeg ik 27 april mijn eerste officiële college over de Franse revolutie. Er zullen in het totaal vijf colleges voor deze cursus gegeven worden.

Over mijn andere cursussen was en is er nog steeds vrij weinig duidelijk. Zal het jaar verlengd worden? Automatische toekenning van ECTS-punten voor het semester? Zelfstandig thuis opdrachten maken en die laten beoordelen? Voor iedereen is het nog vaag. Dan wordt de situatie ook nog gecompliceerder omdat ook de BIATOSS staken – de mensen die onder andere verantwoordelijk zijn voor het gebouw en het openen en sluiten van de zalen en lokalen. Zo waren er soms wel docenten bereid om college te geven, maar werden zij belemmerd doordat zij geen locatie ter beschikking hadden.

Grève blijkt een typisch Frans cultureel verschijnsel te zijn. Toch is niet iedereen tevreden over de gang van zaken. Er zijn namelijk ook mensen die wel vinden dat er iets moet veranderen, maar die staken niet als het geschikte middel zien. Toch lijkt op het moment de enige mogelijkheid om de doorgevoerde hervormingen ongedaan te maken: staken.

Al heb ik dus feitelijk nauwelijks colleges gehad, toch heb ik wel een interessant verschijnsel ontmoet. Niet vertrouwd met het cultuurverschijnsel grève is het voor mij onvoorstelbaar dat er praktisch een heel semester ‘opgeofferd’ kan worden aan een staking. Waar men in Nederland gaat onderhandelen gaat men in Frankrijk blijkbaar staken.

Terwijl de Sorbonne en vele andere universiteiten in Frankrijk staken, staakt Parijs gelukkig niet. Ondanks dat er weinig echt te studeren valt, biedt Parijs genoeg alternatieven om de tijd mee te vullen. ‘Studeren’ in Parijs is voor mij synoniem aan een geweldige ervaring.

Mirne van der Cammen