Cruijff, kaas en kansen
- 12-05-2010
- geef reactie
Confronteer je Mexicanen met hun koloniale verleden, dan denken ze aan Spanje. En zeg je ´globalisering´, dan doemen de Verenigde Staten op. De Mexicanen zien het goed. De VS zijn de grootste buitenlandse investeerder in Mexico, met een aandeel van maar liefst 56,9 procent. En Spanje volgt op de tweede plaats met 13,8 procent. Zeg je daarentegen 'Nederland', dan denkt iedereen aan bloemen, molens, koffieshops, kaas en voetballers als Cruijff of Van Nistelrooy. Dat is niet onjuist, maar wel een beetje scheef. Want wat wil het geval?
Nederland staat nummer drie op diezelfde lijst, direct achter Spanje, en is goed voor 11,3 procent van alle buitenlandse investeringen (de cijfers zijn van 2007). Nederland is belangrijk in Mexico, en Mexico is belangrijk voor Nederland als een van de opkomende economische grootmachten in de wereld.
Het is daarom goed dat Neso-Mexico Nederland promoot als land om een jaartje te studeren. Alleen zit er ook hier iets een beetje scheef. Bijna alle Mexicaanse studenten die naar Nederland komen, zijn afkomstig van particuliere universiteiten. Dat terwijl het overgrote deel van de studenten aan een publieke universiteit studeert. Dat grote deel bereikt Nederland nu niet. Jammer, want het kennisniveau is daar niet echt minder. Ik durf dat uit ervaring te zeggen.
Het verschil tussen particulier en publiek zit ergens anders: in geld, cultuur en taal. Studenten van particuliere universiteiten hebben rijke ouders en geld om in het buitenland te studeren. Daarnaast is er vooral een cultureel verschil. Publieke universiteiten zijn vaak niet zo op het westen gericht. Een westers cultureel klimaat met trefwoorden als assertiviteit, individuele verantwoordelijkheid, creativiteit, competitie en ondernemerszin is er lang niet altijd te vinden. Aan de particuliere universiteiten is dat klimaat er wel. Verder wordt bij de publieke universiteiten het leren van de Engelse taal ook niet echt gestimuleerd. Maar de kloof wordt kleiner.
De jongere generatie is namelijk anders. Zij omarmt vaak wel de trefwoorden die ik hierboven noemde en is juist wel geïnteresseerd in het westen. De studenten van nu leren graag Engels en dat gaat hun beter af dan hun collega’s van tien jaar terug. En ondanks het niet altijd op het westen gerichte klimaat zijn er individuele docenten die wel uitwisseling met vooral Europa willen en hun studenten daar graag in stimuleren. Beetje bij beetje krijgen deze docenten meer ruimte. Als de studenten nu een reële kans krijgen om in Nederland te studeren, dan zullen ze die kans grijpen en hun Engels graag verbeteren. Taal en cultuur zijn steeds minder het probleem.
Wat nog wel ontbreekt, is geld. Daarom wil ik een pleidooi houden voor meer beurzen, specifiek voor Mexicaanse studenten van publieke universiteiten. Laat Nederland in Mexico naast 'kaas' en 'Cruijff' ook equivalent worden van 'kansen'. Dat is verlicht eigenbelang, want Mexico ís belangrijk voor Nederland.
Hans Dieleman
- 12-05-2010
- geef reactie
