De universiteiten zijn weer open

Er waren veel maatregelen aangekondigd om de kans op besmetting zoveel mogelijk te minimaliseren. Zo moesten alle gebouwen gereinigd worden en alle deuren van collegezalen verzegeld worden met een plakker nadat ze waren schoongemaakt. Iedereen zou een vragenlijst voorgelegd krijgen met 5 vragen. Een “zelfdiagnose”, die na het invullen direct doorgenomen zou worden. Als je op 2 van de 5 vragen positief zou scoren zou je de toegang ontzegd worden en je worden doorverwezen naar een medische dienst voor nadere controle.  Op de UACM universiteit beginnen de colleges maandag 11 mei weer en is er wat meer tijd, maar de universiteiten UNAM en UAM begonnen direct weer met colleges. Ik was benieuwd hoe dit alles zou gaan verlopen.

Ik ging donderdagochtend naar de UACM, reed de parkeerplaats op, liep naar het gebouw waar ik werk en liep mijn afdeling binnen. Geen enkele controle, niets! Stomverbaasd vroeg ik mijn collega´s: geen controles? Zij lachten me toe op de manier die ik inmiddels wel ken, zo van: Hans, dit is Mexico. En toen begreep ik dat Mexico weer terug was bij af. Op papier is altijd alles perfect geregeld maar papier is geduldig en de werkelijkheid is heel anders. Als het op papier maar klopt, dat is wat telt in dit land.

Maar misschien was het elders anders gegaan? De plek waar ik werk is een kleine campus in de stad waar een paar onderzoeksinstituten gevestigd zijn en waar culturele activiteiten georganiseerd worden. Geen grootschalige activiteiten. Dat zou wellicht een verklaring kunnen zijn voor wat ik tegenkwam. Hoe ging het in de UNAM, één van de grootste universiteiten in de wereld met een campus van 750 ha (de helft van de oppervlakte van de stad Delft), tientallen gebouwen, honderdduizenden studenten, theaters, parken, een Olympisch stadion, een eigen busdienst en twee metrostations ´on campus’? ( de campus heet terecht 'Ciudad Universitaria' (CU), Universitaire Stad).


Ciudad Universitaria

Verschillende faculteiten deelden inderdaad de vragenlijsten uit en mensen werden er gecontroleerd. Op de metrostations en de interne busstations werd gel uitgedeeld om de handen te reinigen. Maar al na een paar uur was de gel op en stopte deze service terwijl de meerderheid van de collegezalen niet verzegeld bleek te zijn. De UNAM nam dus wel maatregelen maar weinig systematisch en met, zo leek het, een vrij groot symbolisch gehalte. Een verklaring zou kunnen zijn dat de CU zo groot is dat controle bijna onmogelijk is. De ene campus te klein, de andere te groot? Hoe ging het op de UAM met campussen vergelijkbaar met die van de EUR of de VU?

Daar was het beter geregeld. Slechts twee ingangen waren open en een ieder moest inderdaad de vragenlijst invullen en de check ondergaan. Ook deze week blijft die maatregel nog van kracht. Misschien is het de omvang, misschien ook de cultuur van UAM. De UAM is in 1972 opgericht met het studentenprotest van 1968 nog vers in het geheugen. In het 'ontwerp' is zoveel mogelijk gedaan om willekeur, vriendjespolitiek en andere typisch Latijnse praktijken tegen te gegaan, niet alleen op papier maar ook in de praktijk. Dat bleek dus ook nu weer te werken.

Maandag 11 mei pakt Mexico de oude draad weer op, hoewel. . . Ook Mexico is nu officieel in een recessie, de vakanties zullen worden ingekort, het land slaat grote hoeveelheden Tamiflu in voor als de griep weer terug komt. De gevolgen van de griep zullen nog lang voelbaar blijven.

Hans Dieleman