Klimaatverandering in Mexico

Mexico-Stad lanceerde begin dit jaar een heus stedelijk klimaatplan en bereidt zich al helemaal voor om de volgende klimaatbijeenkomst, de COP16 te organiseren. De burgemeester hoopt zo tegelijkertijd het toerisme te bevorderen, twee vliegen in één klap! Als voorbereiding heeft Mexico een Special Climate Change Program 2009-2012 opgesteld, dat op internet te vinden is, in het engels, onder de naam COP16 . Hier zegt Mexico zelfs een reductie van 50% toe voor het jaar 2050. Het kan niet op!

12 december was er een klimaatmanifestatie in de stad. De organisatoren hadden de wereldkaart in het “Parque México” op de grond getekend en de lijnen vol gezet met kaarsen. Bij het schemeren konden we ze aansteken en ik had mijn zinnen gezet op het kaarsje dat "op Nederland" stond. Toen het zover was hoorde ik naast me: "Wil jij ook 'Nederland' aansteken, ik ook!" Het was Anne uit Amsterdam die werkzaam is bij Oxfam (Novib) in Mexico, één van de organisatoren van de manifestatie. We hebben het onderling goed opgelost. Het blijft opmerkelijk. Waar je ook bent, je komt een Nederlander tegen!

De UNAM heeft een grote afdeling wetenschappen van de atmosfeer  en Mexico is o.a. via deze afdeling vertegenwoordigd in het IPPC. Het is een “hardcore” onderzoekscentrum maar vindt verspreiding van resultaten van allerlei soorten milieuonderzoek belangrijk. Het geeft daarom meerdere tijdschriften uit en zet de gerefereede artikelen ook allemaal gratis online. In één van die tijdschriften heb ik zelf twee publicaties en ik geef u hier de link naar één ervan. Van daaruit kunt u de site bekijken en andere publicaties zoeken. En en passant maak ik in het kielzog van klimaatverandering, net als onze burgemeester, ook een beetje reclame voor mezelf.

En dan is er Mario Molina. Hij ontdekte de oorzaak van het gat in de Ozonlaag en kreeg er in 1995 de nobelprijs voor, samen met o.a. de Nederlander Paul Crutzen. En sinds 2004 heeft hij zijn eigen “Centro Mario Molina” , een onafhankelijk onderzoeksinstituut dat twee onderzoekslijnen heeft: luchtkwaliteit en klimaatverandering. Doel van het centrum is om te ´monitoren en te observeren´, en om beleidsaanbevelingen te doen op de twee genoemde terreinen. Aan geld kan er in het centrum geen gebrek zijn. Eén van de leden van de Raad van Advies is Carlos Slimm, gigant in telecommunicatie en de op twee na rijkste man ter wereld (direct na Bill Gates en Warren Buffett). Klimaatonderzoek in Mexico is dus het stadium van liefdadigheid echt wel voorbij. Waar het nu op aankomt is op actie.

Want uit alle publicaties komt naar voren dat het effect van klimaatverandering op Mexico groot zal zijn. Het is in zekere zin in één woord te vangen: WATER!!! En dan vooral het gebrek aan water. Het land wordt droger en dat leidt tot ontbossing, verlies van landbouwgrond, voedselschaarste, grotere armoede op het platteland en ernstige drinkwaterschaarste in de steden. Eén van de uitdagingen is om de kennis die de onderzoekswereld nu opbouwt te verspreiden en toe te passen. Knowledge transfer. In Mexico zelf maar zeker ook vanuit het buitenland naar Mexico. Werk aan de klimaatwinkel dus.

Hans Dieleman