Over de Nederlandse koningin en de Mexicaanse vrouw

Ik ontmoette de koningin hier bij haar “ontvangst van de Nederlandse gemeenschap in Mexico”, een soort receptie georganiseerd door de ambassade. Er waren naar schatting zo´n driehonderd personen aanwezig en naar ik en ook de koningin verwachtte waren dat driehonderd hier in Mexico wonende Nederlanders. Maar dat bleek anders te zijn. Bijna de helft was Mexicaan. Want bijna alle in Mexico wonende Nederlanders zijn getrouwd met een Mexicaanse (en een klein aantal met een Mexicaan). Het was werkelijk opmerkelijk en de koningin – en hier ga ik dus met mijn ontboezeming- viel dit gegeven natuurlijk ook op. Aan het eind van de bijeenkomst maakte ze er een opmerking over en nadat wij allen keurig netjes het Wilhelmus hadden gezongen lieten de vrouwen zich niet onbetuigd. Spontaan en buiten het protocol om vingen ze massaal een “Porra” aan, een Mexicaanse yell die gezongen wordt om de sfeer te verhogen. Je hoort ze op verjaardagen maar evenzogoed ook in alle voetbalstadions. Koninklijk? Hmm. Maar de koningin en prins en zeker ook prinses Maxima konden het zeer waarderen en de ontvangst was een echt leuke bijeenkomst.

Ik heb er een theorietje over, over het waarom van de goede “relaties”  tussen Nederland en Mexico. Mexico heeft nog steeds een macho-cultuur. Daarin doet de man alsof hij de baas is en de vrouw doet het werk. Een wat kromme taakverdeling dus. De vrouwen, en vooral de hoger opgeleide, zijn dat zat en willen gelijkheid en erkenning voor hun werk. Buitenlandse mannen kunnen vaak beter met die gelijkheid omgaan en zijn voor Mexicaanse vrouwen daarom aantrekkelijk. Niet zo gek dus dat veel Nederlandse mannen hier blijven hangen of vertrekken in gezelschap van een Mexicaanse vrouw en een paar koters met een dubbele nationaliteit. En het aantal hoger opgeleide vrouwen stijgt gestaag, ook al klaagt men ook hier over de sexe-ongelijkheid in het hoger onderwijs. Maar alles is relatief. Waar in Nederland de vrouwen nog steeds geen 20 procent uitmaken van het aantal universitaire onderzoekers is dat in Mexico beter. Zo´n kleine 30 procent van alle onderzoekers en maar liefst 32,8 procent van alle doctors ingeschreven in het Nationale Systeem van Onderzoekers is vrouw. Men vind het hier te weinig want in heel Latijns-Amerika is het aandeel van de vrouwen in het wetenschappelijk onderzoek gemiddelde 46 procent. Aanzienlijk hoger dan in Europa dus en in Latijns-Amerika loopt Mexico een beetje achter. Maar vanuit Nederlands perspectief doen de vrouwen het hier heel goed.

Dat nu eist wel zijn tol. Onlangs las ik in een officiële overheidsrapportage dat nagenoeg alle mannelijke onderzoekers in Mexico getrouwd zijn maar dat meer dan de helft van de vrouwelijke onderzoekers ongetrouwd is! Hoogopgeleid zijn is hier echt niet goed voor je liefdesleven! Als je vrouw bent dus. Schokkend? Ik ben het met u eens. En ik denk dat mijn theorietje klopt. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel. Zie ik uw interesse, mannelijke lezer, in een uitwisselingsproject met Mexico al groeien? U heeft groot gelijk, er is hier heel veel uit te wisselen!

Hans Dieleman