Be Different!

Be Different. Maar niet op een fair. Dit geldt trouwens ook voor gewone, niet MBA-gerelateerde, onderwijsbeurzen. De saaiheid en de gezapigheid stralen er vaak vanaf. Alsof onderwijs niet leuk mag zijn. Het gaat immers om de inhoud en kwaliteit verkoopt zichzelf wel, is vaak de gedachte. Not.

Hoe wist het Brits Museum meer bezoekers te trekken? Door er een uitstekend restaurant te openen. Waarom won het Japanse VHS videosysteem (remember?) het indertijd van het kwalitatief veel betere VCR, uitgevonden door Philips? De Japanners wisten beter wat de kopers wilden. It’s the client, stupid.

Een paar jaar geleden, toen er nog geen Neso in Rusland was, klaagde een aantal instellingen over een beurs in Moskou. Hun Russische collega’s maakten te veel lawaai met hun licht- en geluidshow. ‘Het is hier toch geen disco?!’ Driemaal raden waar het vol met studenten was en waar geen hond kwam kijken.

Het eerste wat ik voor de officiële opening op een fair doe, is een rondje maken om te zien hoe de concurrentie zich verkoopt. De Britten zijn populair als ze een loterij houden met een i-Pod als hoofdprijs. Uitreiking aan het eind van de fair. Sjit, denk ik dan, hadden wij moeten doen.

Israel gooit steltlopers in de strijd en schminkt iedereen een vrolijk gezicht op. Prima, is geen concurrent. Ze promoten vooral  hun culturele activiteiten – al heb ik geen idee wat een clown met Jeruzalem te maken heeft.

Wow, twintig instellingen uit China, de opkomende concurrent! Maar er komt geen student naar hun paviljoen, omdat de Chinese marketeers passief in hun stoel voor zich uit staren. En ze hebben vantevoren geen Study in China campagne gedaan.

In Zweden kunnen Russen gratis studeren, zie ik bij de Scandinavische stand. Gelukkig heeft de organisatie ze achteraan in een hoek gezet; wij staan bij de ingang. De studenten zijn al moe als ze bij Stockholm aankomen.

Ik merk dat instellingen minder geneigd zijn af te reizen naar een beurs. Geheel tegen deze trend in stijgt het aantal Russische fairs explosief. We promoten Nederland deze weken op tien beurzen in Moskou, St. Petersburg en Kazan, de derde hoofdstad van Rusland. Verzoeken uit andere regionale steden als Jekaterinaburg en Novosibirsk heb ik uit tijdgebrek rechts van de Oeral laten liggen. Maar ook daar gaan we straks naar toe.

Hoe Nederlandse instellingen zich beter kunnen verkopen in Rusland? Dat leest u in mijn volgende column. U moet iets hebben om naar uit te kijken – ook zo’n verkooptechniek.

Charles Hoedt