Info

Hallo, hier Moskou!

— gearchiveerd onder:
Share |

Moskva, Moskva. De cyrillische letters stralen me tegemoet vanaf treinstation Paveletskaya. Eindelijk. Ik ben gearriveerd in het centrum van de Russische hoofdstad om het Netherlands Education Support Office (Neso) op te richten. Hoewel ik vaak in Moskou ben geweest, betreed ik de stad met een ander gevoel: ik word hier inwoner. Moskoviet.

Door velen ben ik gewaarschuwd: weet wat je doet. Het leven is er niet leuk. De stad draait alleen om geld. De prijzen zijn er de hoogste ter wereld. Haast en stress overheersen. De files maken Moskou tot een grote, constant ronkende automarkt. Het internationale vliegveld ligt slechts op 30 kilometer afstand, maar door de verkeersdrukte kun je er drie uur over doen. In de zomer kan het 35 graden worden en word je verzwolgen door verstikkend heet asfalt. ’s Winters zakt de thermometer naar 30 onder nul en worstel je langs sneeuw- en ijspartijen naar het werk.

Wie in Rusland wil wonen en werken moet tegen een stootje kunnen. Omgaan met extremen, dat leer je hier. Tegen Nederlandse studenten die naar Rusland willen, zeg ik altijd: wie hier overleeft, kan het overal redden. Rusland als leerschool voor de rest van je leven.

Het Neso-kantoor komt in het gebouw van de Bibliotheek voor Buitenlandse Literatuur. In hartje centrum. Naar het Kremlin en het Rode Plein kun je wandelen. De bieb staat bekend als de plek waar je naartoe moet voor informatie om in het buitenland te studeren. Ook onze Britse, Franse, Amerikaanse, Canadese en Japanse collega’s hebben hier hun onderwijspromotiekantoor.

Oranje raamwerk Neso Rusland

Bouwvakkers zijn bezig ons kantoor te renoveren. De oranje verf van het raamwerk is nog nat. Op de kale betonnen vloer krijg ik stukjes tapijt onder mijn ogen gedrukt; of ik snel wil kiezen. We mogen in een oud plomp sovjetgebouw zitten, ik wil van onze 68 vierkante meter een moderne, sfeervolle en open ruimte maken. Waar studenten graag naartoe komen voor advies. Voor hen is ons kantoor de eerste kennismaking met Nederland.

In de weekeindes kom ik er achter dat het ‘vreselijke’ Moskou ook zijn charmes heeft. Het heeft een eeuwenoude binnenstad met vele middeleeuwse straatjes. Mijn flat staat op een verdedigingswal die Moskou moest beschermen tegen invallen van de Mongoolse hordes in de 14e  eeuw.

In mijn buurt staan tientallen zeer oude orthodoxe kerken met gouden koepeltjes  - en zelfs een klooster. Ergens klinkt muziek. Verscholen op een binnenplaats tref ik een gezellig terras. Terwijl ik mijn eerste Moskouse biertje neem, denk ik aan de Russische dichter Vladimir Majakovski: Ik zou willen leven en sterven in Parijs, als er niet een plaats bestond als Moskou.

 Charles Hoedt