Operatie Opening
- 19-02-2009
- geef reactie
De opening. De opening. De opening. Hier in Rusland draaide mijn dagelijks leven afgelopen weken slechts om één ding: de opening van het Neso kantoor in Moskou.
Vrienden hadden in de voorbereidingstijd al opgemerkt: “Wat ben jij mager geworden, zeg. Gaat het wel helemaal goed?”
Nu blijf ik meestal rustig. De organisatie van een dergelijk event – we verwachtten ruim 150 gasten uit Nederland en Rusland - heeft veel weg van een militaire operatie. De veldmaarschalk mag zijn troepen niet het verkeerde Russische bos insturen.
Maar ’s nachts lag ik wel eens in mijn eentje te woelen in bed: wat als die ene spreker ziek wordt? Wat als er plots een sneeuwstorm uitbreekt en niemand komt? Wat als...
Een paar dagen voor het feest ging ik de hapjes proeven. De cateraar had zijn best gedaan. Een beetje te veel. De kok wilde de gasten imponeren en had enorme muffins gemaakt ter grootte van een flinke bierpul. ‘Dat gaan mensen op een officiele receptie toch niet eten’, zei ik. ‘De ambassadeur steekt zoiets echt niet in zijn mond. Dan kan hij niet meer praten. Het moet kleiner!’
Zeven VIP-gasten zouden bij de opening het rood-wit-blauwe linten voor de deuren van ons kantoor doorknippen. Bij de repetitie bleken er geen scharen te zijn. Wat bleek? De winkels die normaliter scharen verkochten, hadden er geen meer. Gelukkig vonden we ze een dag vantevoren. Het oranje naambordje Nuffic Neso was op tijd klaar. Het moest buiten worden bevestigd op de muren van de bibliotheek waar in ons kantoor huist. Alleen... de boor waar mee dat moest gebeuren had een veel te kort snoer. We kwamen 60 meter te kort. Niemand van de installeurs had hier aan gedacht.
De dag van de opening ging alles goed. De hapjes waren prima. De scharen blonken. En het naambordje hing er toch nog. De gasten – van universiteiten, bedrijfsleven - ministeries, alumni en studenten – genoten van de seminars en een feestelijke receptie.Toen de laatste gast was vertrokken zijn we met een klein groepje naar nachtclub Hot Dogs gegaan. Ik bestelde er een flinke portie hamburger en friet, wat tot grote verbazing leidde. ‘Je hebt toch net de receptie gehad met al dat heerlijke eten?’ Ja, antwoordde ik, ‘maar je denkt toch niet dat ik daar veel van heb gegeten? Veel te druk met alle gasten. Ik moet bovendien weer wat aan komen.’
Toen ik na een paar bier en wodka de Russische nacht inging, wervelde er een sneeuwstorm door de straten van Moskou. Gelukkig ná de opening.
Charles Hoedt
- 19-02-2009
- geef reactie
