Aswolk

In de geglobaliseerde wereld, doet het er even niet toe wat er lokaal gebeurt, maar wat er daar gebeurt, mijlen ver weg in Europa. Hier in Seoul kunnen alle vliegtuigen keurig volgens schema’s opstijgen, maar wat heb je er aan als ze niet kunnen landen, daar waar je naar toe wilt! In Europa zijn – op het moment van schrijven - de meeste vliegvelden gesloten en dus betekent dat ook hier in Korea passagiers met Europese bestemmingen gestrand zijn.

Toen ik het nieuws vernam, schoot er van alles door mijn hoofd. Gelukkig dat de uitwisselingsprogramma’s begin maart al zijn begonnen. De volgende groep studenten die aan het semester in september beginnen, vertrekken pas deze zomer. Want stel je toch voor dat je plat wordt gebeld door ongeruste ouders, wier zonen en dochters vast zitten op Schiphol en niet naar huis terug kunnen keren. Einde van de maand staat op het programma een bezoek van Balkenende aan Korea met in zijn kielzog een delegatie van 33 bedrijven. Wat als zij allemaal niet kunnen opstijgen?

Of de verschillende Nederlandse studiegroepen vanuit Groningen, Eindhoven en Maastricht, die binnenkort naar Korea afreizen? Niets geen mobiliteit, als er geen vliegtuigen kunnen opstijgen of landen! We kunnen dan de mobiliteitscijfers keurig op papier hebben uitgerekend, maar als er geen mobiliteit via de lucht gerealiseerd kan worden, blijft het natuurlijk bij mooie cijfers. Ik vraag mij af wat deze crisis in het Europese luchtruim betekent voor de mobiliteitcijfers van de universiteiten. Zullen wij in de kranten en op TV, naast de berichten over enorme inkomstenverliezen voor vliegmaatschappijen en de trage Europese coördinatie, nog iets lezen over de gevolgen voor de mobiliteit onder studenten? Worden de mobiliteitstargets op universiteiten en hogescholen voor inkomende en uitgaande studenten voor dit jaar nog wel gehaald?

De tijdelijke sluiting van het Europese luchtruim betekent niet voor iedereen kommer en kwel. Bij een galerie kom ik een paar Nederlanders tegen die maar paar dagen in Seoul zijn voor een conferentie. Zij hadden eigenlijk gisteren moeten vertrekken, maar genieten nu zichtbaar van een paar onverwachte vrije dagen in een stad, die zij nu pas op hun gemak kunnen ontdekken. Ik zeg maar niet dat een paar weken terug de stad nog geteisterd werd door fijne stof uit de Gobi woestijn. De zon was nauwelijks zichtbaar en de meeste mensen bleven binnen met de ramen dicht. De woestijnstof heeft de kranten niet gehaald. Het is namelijk een jaarlijks terugkerend verschijnsel. Niets om je ongerust over te maken.

Eun-mi Postma