Credits voor cyber universities
- 24-05-2011
- geef reactie
De wereld globaliseert en wordt steeds kleiner. Om u een klein voorbeeld te geven: toen ik in 1979 als 6-jarige mijn eerste vlucht maakte van Seoul naar Amsterdam, deed ik daar 24 uur over met een tussenstop in Tokyo. Anno 2011 duurt een rechtsstreekse vlucht slechts tien uur. De wereld is binnen handbereik. Maar wat betekent deze globalisering – in combinatie met de voortschrijdende hoogwaardige technologie - voor het hoger onderwijs?
In 2001 wist men in Korea het antwoord. Daar werd aan Kyung Hee University (KHU) de eerste cyber university opgezet. Distance learning is niet alleen een wereldwijde trend, maar ook een must voor de Koreaanse instellingen. Dit jaar zijn er 10.000 studenten die online cursussen volgen aan KHU, merendeels bachelorstudenten. KHU is een van de negentien cyber universities in Korea. Vandaag de dag volgen in en buiten Korea ongeveer 200.000 studenten online les aan een Koreaanse cyber university.
De studio’s waar de colleges door professoren worden opgenomen zijn indrukwekkend. De opnameruimtes met felle lampen, twee mega-camera’s en digitale schoolborden doen niet onder voor de opnameruimtes van nieuwsstudio’s in Hilversum. Een professor staat duidelijk te zweten onder de brandende lampen als hij met een serieuze blik naar de camera gericht zijn theorie uitlegt.
KHU-professoren krijgen training hoe je op een levendige en interactieve manier les kan geven voor de camera, want dat is toch anders dan voor een klas staan met de studenten voor je neus. Allerlei technieken en programma’s worden ontwikkeld om deze lessen zo goed mogelijk te ondersteunen. Er wordt gebruik gemaakt van web quiz, flash en audio types. Daarnaast is er een interactief prikbord, waar studenten hun vragen kunnen achterlaten. De professor is verplicht om binnen twee dagen antwoord te geven.
Interessant is dat de Koreanen die kiezen voor online cursussen van uiteenlopende leeftijd zijn. Een 18-jarige student volgt dezelfde cursus als iemand van in de veertig die al tien jaar manager is. De studenten komen gemiddeld een keer per maand offline bij elkaar en dat zorgt voor een ander soort groepsdynamiek en een ander soort netwerk. Het grote voordeel van online cursussen is uiteraard dat het niet uitmaakt waar in de wereld je inlogt. Er zijn ook Koreanen die in Mongolië, Canada en Vietnam wonen en dezelfde online lessen volgen.
De credits die de Koreaanse studenten met distance learning kunnen krijgen zijn dezelfde credits die de studenten offline kunnen krijgen. Dat geldt voor alle 19 cyber universities. Er is op dat punt dus geen verschil tussen online en offline studies. Maar de student kan met online onderwijs veel flexibeler zijn en de collegegelden liggen hier een stuk lager. De student betaalt 80.000 krw per credit, ongeveer 50 euro. Dat is ongeveer 750 euro per semester.
Mocht u denken dat spieken makkelijker is tijdens online examens, het tegendeel is waar. Via IP-adressen wordt vanuit de centrale control room op de universiteit in de gaten gehouden of een student tijdens het examen ook op een andere computer is ingelogd. Als dat het geval is, krijgt een student een waarschuwing en geeft hij daar geen gehoor aan, dan wordt zijn programma afgesloten.
KHU heeft de ambitie om de online colleges te voorzien van Engelstalige ondertitels zodat bijvoorbeeld ook de Nederlandse studenten deze cursussen kunnen volgen. De grote vraag daarbij is of de Nederlandse student deze credits kan laten erkennen door de eigen instelling. De mogelijkheden voor internationalisering van distance learning zijn eindeloos. Maar er moet wel een goed kwaliteitskader worden gecreëerd, zodat distance learning inderdaad een toegevoegde waarde kan krijgen voor de leergierige wereldburger.
- 24-05-2011
- geef reactie
